Ik ben iemand die graag zowel met haar hoofd als met haar handen werkt, daarbij heb ik een grote liefde voor paarden. Een prima combinatie want met paarden werken houdt veel fysiek werk in maar altijd met het koppie erbij. Niets is aldoor hetzelfde en ook de veiligheid voor mens en dier hebben altijd de aandacht nodig.
Na mijn schooltijd heb ik op verschillende stallen gewerkt in verschillende disciplines: maneges, een grote stoeterij, een privéstal met steeplechasers (UK), een polostal (UK), een springstal (Dld) en een stal met voornamelijk jonge paarden. Vanalles gezien en gedaan maar nooit kon ik mijn draai echt vinden. Niet wetend wat te doen heb ik me bijgeschoold en ben ik administratief werk gaan doen met daarnaast paardrijden als hobby. Na een aantal jaren bleven de paarden toch wel erg trekken en zocht ik een manier om weer meer met paarden te gaan doen en lesgeven leek me een hele goede optie.
Toen kwam ik Marion Robesin tegen op Natural Horsemanshipdagen in Ermelo in 1998. Zij ging een school beginnen voor instructeurs met als uitgangspunt het welzijn van het paard. Dāt sprak me aan! En al die alternatieve vakken erbij, ach, ik zou wel zien wat ik daar mee zou gaan doen.
De International School for Professional Horsemanship (ISPH) heeft mijn leven veranderd, er ging een wereld voor me open. Alle vakken, inclusief de alternatieve, vormden een geheel met elkaar. Nu kreeg ik veel meer inzicht en ingangen om een paard te benaderen! Daarnaast kreeg ik het inzicht in hoeveel er mis gaat en mis kan gaan in de omgang met paarden, vaak met de allerbeste bedoelingen. En ik moet eerlijk toegeven dat ik daar zelf ook aan meedeed. Ik onderschrijf de stelling van de school: het moet en kan beter voor de paarden.
Ik ben geīnteresseerd in de omgang met paarden. Hoe kan dat beter, met meer begrip voor elkaar? Dan blijkt dat het rijden leuker en interessanter wordt wanneer het tijdens de omgang op de grond al makkelijker gaat. Dan blijken ook de prestaties in de wedstrijdring te verbeteren en meer plezier op te leveren. Ik ben namelijk op zoek naar dat plezier in de omgang met het paard en tijdens het rijden! De ervaring heeft geleerd dat een duidelijke maar desalniettemin vriendelijke omgang met het paard het rijden fijner maakt. Er onstaat een goede band met het dier en er ontstaat bereidheid om voor elkaar te werken.
Vanuit deze ervaring en kennis geef ik les. Ik zoek naar wat op dat moment voor ruiter en paard het beste werk is om te doen: Loswerken? Grondwerk? Rijden? Met of zonder zadel?
Of moeten we aan de houding en zit werken? Lichaamswerk? Is er meer uitleg nodig over wat een paard nu eigenlijk is en hoe en waarom ie bepaalde dingen doet? Zo zoek ik iedere keer naar de beste ingang om ruiter en paard te benaderen. En wanneer mensen vanuit zichzelf iets specifieks willen leren kan dat natuurlijk ook.
In 2009 heb ik bij Anne Muller van Akasha-Rijkunst de opleiding tot Akasha Zit en Houding Coach (AZHC) gevolgd en goed afgerond. Anne heeft ons geleerd om een ruiter goed op zijn paard te zetten tot in de kleinste details wat vaak opvallende positieve reacties geeft bij het paard. Goed dus voor iedere ruiter, tot aan de hogere niveau's aan toe. Daarnaast kunnen we de cursus Basis Rijkunst geven, een cursus van 8 lessen voor beginners, herintreders maar ook gevorderde ruiters waarin de basisprincipes van het rijden aan bod komen zowel in theorie als praktijk. Ik ben zeer enthousiast over de mogelijkheden en de resultaten en gebruik de methode graag.
In 2001 ben ik in aanraking gekomen met de OneBrain-methode, een methode om stress te verminderen. Eerst voor mijzelf en later ook voor mijn paard. Ik ben erg enthousiast geworden door de resultaten en zag hier mogelijkheden voor de paarden en hun mensen en ik ben sinds 2007 consultant en kan sessies verzorgen voor mensen en dieren. Deze methode is ook prima te gebruiken bij angst, al snel is er veel verbetering merkbaar en maakt de angst plaats voor (weer) plezier in het paardrijden.